عکس های خبری و سیاسی و باحال و جالب

 

در روزهای گذشته همزمان با اعتراض‌های صورت گرفته به آقای دستغیب، برخی سایتهای نزدیک به وی دست به مظلوم‌نمایی زده و  به سراغ صحیفه امام رفته و در اقدامی جالب نظرات امام را درباره عدم توهین به مراجع برای تایید آقای دستغیب به ما نشان داده‌اند!

در حقیقت مراجعه به امام برای اثبات مرجعیت خود! دقیقا مثل استفاده از واژه «امام» در عبارت «نخست وزیر محبوب امام!» چرا که اگر غیر از این بود و اگر امام خمینی حقیقتا برای این جماعت، ملاک و معیار به حساب می‌آمد، به سخنان دیگر او هم اهمیت می‌دادند، به ویژه نظرات امام درباره انقلاب اسلامی، جمهوری اسلامی، ولایت فقیه، احترام به قانون و رای مردم، هوشیاری در برابر دشمنان ملت، مرز قائل شدن با ملی‌گراها و منافقین و …

البته حامیان آقای دستغیب در استفاده از این شیوه‌ی نخ نما شده آنقدر ناشی بودند که از صحیفه ۲۲ جلدی، سراغ جلد اول و سخنان امام در سال ۱۳۴۳ رفتند و عمدا و یا سهوا یادشان رفته است که امام بزرگوار ما بارها و بارها در مسیر انقلاب اسلامی خطر روحانیون منحرف و ضدانقلاب را به مردم گوشزد کرده و همه مردم را به هوشیاری در برابر چنین آدم‌هایی دعوت کرده و خود هم در برابر چنین روحانیونی ایستاده است.

در واقع حفظ حریم مرجعیت، حقیقت مسلمی است که همه باید به آن پایبند باشند اما این مساله ربطی به جلسات محفلی آقای دستغیب و اعتراض به اهانت‌های او ندارد. محض اطلاع حامیان آقای دستغیب، اگر به صحیفه امام سر بزنیم، می‌بینیم که امام اگر بر ضرورت حفظ حریم مراجع تقلید تاکید می‌کرد، از آخوندهای فاسد و درباری و مقدس‌مآب و بی‌تفاوت و ضدانقلاب نیز شکایت می‌کرد. امام در مسیر پرتلاطم نهضت و انقلاب اسلامی و با گذشت زمان وقتی رفتار و گفتار برخی روحانیون (چه درباری و چه مخالف حرکت سیاسی و انقلاب اسلامی) را دید، نظراتش را خیلی صریح و روشن با مردم مطرح کرد:

اکنون بر نسل تحصیلکرده مسلمان و مردان روشن ضمیرِ آگاه است که با کوششهاى همه جانبه و از هر راه ممکن، اسلام و پیشوایان اسلامى و مسئولیتهاى خطیر و سنگین علماى اسلام را به ملتهاى مسلمان برسانند تا مردم آگاه شوند و آن دسته از روحانى نماهاى منحرف را که مستقیم و غیر مستقیم در خدمت رژیم جبار قرار گرفته‏‌اند طرد نمایند. اگر ملت اسلام به مبانى نورانى قرآن واقف گردد و به وظایف سنگین علما و پیشوایان اسلام آگاه شود، روحانى نماها و آخوندهاى دربارى در میان اجتماع ساقط خواهند شد. و اگر معممین ساختگى و روحانى نماهاى بى‏حیثیت در جامعه ساقط شده نتوانند مردم را بفریبند، دستگاه جبار هیچ گاه موفق به اجراى نقشه‏هاى شوم استعمارگران نخواهد شد. ما پیش از هر کار لازم است تکلیف خود را با روحانى نماها- که امروز از خطرناکترین دشمن [ها] براى اسلام و مسلمین محسوب مى‏شوند و به دست آنها نقشه‏هاى شوم دشمنان دیرینه اسلام و دست نشاندگان استعمار پیاده و اجرا مى‏گردد- روشن سازیم و دست آنان را از حوزه‏هاى علمیه، مساجد و محافل اسلامى کوتاه کنیم تا بتوانیم دست تجاوزکار استعمار و مخالفین اسلام را از حریم اسلام و قرآن کریم قطع کرده از استقلال و صیانت کشورهاى اسلامى و ملت اسلام دفاع نماییم.

امید است که علماى اعلام و مراجع بزرگ اسلام از خیانت و نفوذ اجانب و عمال استعمار به حوزه‏هاى علمیه و جامعه روحانیت جلوگیرى به عمل آورند، و ایادى مخالفین را که در سلک روحانیت قرار دارند و اسلام و روحانیت را به سقوط و انحطاط تهدید مى‏کنند طرد و رسوا سازند؛ و اجازه ندهند که مشتى فریب خورده و دنیاطلب، استقلال هزار ساله شیعه را دستخوش امیال و اغراض مخالفین اسلام و مزدوران استعمار قرار دهند. از خداوند متعال توفیقات روزافزون عموم دانشجویان مسلمان را در خدمت به اسلام و مسلمین خواهانم»(ج ۲ ص ۴۸۹)

امام البته در موارد متعددی، معیارهای خود را درباره روحانیت واقعی توضیح می‌دهد:«علما و روحانیون متعهد اسلام هرگز به آرمان و اصالت و عقیده و هدف اسلامى ملت خیانت نکرده و نمى‏کنند. البته تذکر این نکته لازم است که در تمام نوشته‌‏ها و صحبتها هر وقت نام «روحانیت» را به میان آورده‏ام و از آنان قدردانى نموده‏ام، مقصودم علماى پاک و متعهد و مبارز است؛ که در هر قشرى ناپاک و غیرمتعهد وجود دارد و روحانیون وابسته‏ ضررشان از هر فرد ناپاک دیگر بیشتر است. و همیشه این دسته از روحانیون مورد لعن و نفرین خدا و رسول و مردم بوده‏اند؛ و ضربات اصلى را به این انقلاب، روحانیون وابسته و مقدس مآب و دین فروش زده‌‏اند و مى‏زنند و روحانیون متعهد ما همواره از این بى‌فرهنگها متنفر و گریزان بوده‏اند.»

البته همیشه بهانه‌گیرانی وجود دارند که به هر نحو ممکن با حرکت امام مخالف بوده و هستند و ادعا می‌کنند که جمهوری اسلامی، روحانیت واقعی را خانه نشین کرده است! امام در برابر این بهانه‌های‌ بنی اسرائیلی می‌گوید:«با اینکه در کشور ما در اجراى عدالت بین روحانى و غیر آن امتیازى نیست، ولى وقتى با متخلفى از روحانیت خوش سابقه یا بدسابقه برخورد شرعى و قانونى و جدى مى شود، فورا باندها فریاد مى زنند که چه نشسته اید، جمهورى اسلامى مى‌خواهد آبروى روحانیت را ببرد! اگر احیانا کسى مستحق عفو بوده و بخشیده شود، تبلیغ مى کنند که نظام به روحانیت امتیاز بیجا مى‌دهد. مردم عزیز ایران باید مواظب باشند که دشمنان از برخورد قاطع نظام با متخلفین از به اصطلاح روحانیون سوءاستفاده نکنند و با موج‌آفرینى و تبلیغات اذهان را نسبت به روحانیون متعهد بدبین ننمایند و این را دلیل عدالت نظام بدانند که امتیازى براى هیچکس قائل نیست و خدا مى‌داند که شخصا براى خود ذره‌اى مصونیت و حق و امتیاز قائل نیستم.»

یکی از نگرانی های همیشگی امام خطر روحانیون وابسته، مقدس‌نما، متحجر و ضدانقلاب بود: «یقیناً اگر جهانخواران مى‏توانستند، ریشه و نام روحانیت را می‌سوختند ولى خداوند همواره حافظ و نگهبان این مشعل مقدس بوده است و ان شاء اللَّه از این پس نیز خواهد بود، به شرط آنکه حیله و مکر و فریب جهانخواران را بشناسیم. البته بدان معنا نیست که ما از همه روحانیون دفاع کنیم، چرا که‏ روحانیون وابسته و مقدس نما و تحجرگرا هم کم نبودند و نیستند. در حوزه‏هاى علمیه هستند افرادى که علیه انقلاب و اسلام ناب محمدى فعالیت دارند. امروز عده‏اى با ژست تقدس مآبى چنان تیشه به ریشه دین و انقلاب و نظام مى‏زنند که گویى وظیفه‏اى غیر از این ندارند. خطر تحجرگرایان و مقدس نمایان احمق در حوزه‏هاى علمیه کم نیست. طلاب عزیز لحظه‏اى از فکر این مارهاى خوش خط و خال کوتاهى نکنند، اینها مروّج اسلام امریکایى‏اند و دشمن رسول اللَّه. آیا در مقابل این افعیها نباید اتحاد طلاب عزیز حفظ شود؟»

پس میان نظرات امام درباره حفظ حریم مراجع و انتقاد از سیاه‌نمایی‌ها، فتنه‌گری‌ها و مخالفت‌های برخی روحانیون با جمهوری اسلامی، هیچ فرقی وجود ندارد. نمی‌شود با چنین ادعاهایی برای چنین روحانیونی حریم امنی قائل شد تا آنها در جلسات محفلی خود، با فراغ خاطر و با سوء‌استفاده از اعتقادات دینی و با مرجع نامیدن خود، انواع و اقسام دروغ، توهین و اهانت را به نظام اسلامی نسبت بدهند.

فراموش نکنیم که بخش های زیادی از منشور روحانیت، پاسخ آن امام عزیز به سیاه نمایی‌های ملی گراها، نهضت آزادی و به خصوص مرحوم آقای منتظری درباره جنگ تحمیلی بود. آن روزها آقای منتظری و نهضت آزادی مدعی شده بودند که خون‌های بی‌ثمری در جبهه‌ها ریخته شده، ایران هیچ دست‌آوردی نداشته و خانواده‌ی شهدا ناامید و پشیمان شده‌اند! امام در پاسخ به ادعاهای وی، از مردم و خانواده‌ی شهدا عذر می‌خواهد!:«من در اینجا از مادران و پدران و خواهران و برادران و همسران و فرزندان شهدا و جانبازان به خاطر تحلیلهاى غلط این روزها رسماً معذرت مى‏خواهم و از خداوند مى‏خواهم مرا در کنار شهداى جنگ تحمیلى بپذیرد. ما در جنگ براى یک لحظه هم نادم و پشیمان از عملکرد خود نیستیم. راستى مگر فراموش کرده‏ایم که ما براى اداى تکلیف جنگیده‏ایم و نتیجه فرع آن بوده است… نباید براى رضایت چند لیبرال خود فروخته در اظهارنظرها و ابراز عقیده‏ها به گونه‏اى غلط عمل کنیم که حزب اللَّه عزیز احساس کند جمهورى اسلامى دارد از مواضع اصولى‏اش عدول مى‏کند. تحلیل این مطلب که جمهورى اسلامى ایران چیزى به دست نیاورده و یا ناموفق بوده است، آیا جز به سستى نظام و سلب اعتماد مردم منجر نمى‏شود؟! تأخیر در رسیدن به همه اهداف دلیل نمى‏شود که ما از اصول خود عدول کنیم. همه ما مأمور به اداى تکلیف و وظیفه‏ایم نه مأمور به نتیجه‏»

حالا آقای دستغیب و دوستان ایشان بین خود و خدای خود خلوت کنند و ببینند مصداق کدام دسته از روحانیون مورد نظر امام هستند؟!

منبع : http://www.ahestan.ir